SecretGame Episode II-Part III

posted on 18 Jul 2010 00:19 by sakuranomiya in BishoujoGames

Episode II - The sum of all fears - ( Part III )

<< Back to Part II


      ตัดไปที่อุรุชิยามะ เขาได้เจอกับคาริน และพยายามหลอกเข้าใกล้เพื่อที่จะทำร้ายเธอ แต่ดันโดนคารินหลอกกลับและยิงจนตาย


       คารินได้ PDA จากอุรุชิยามะมาสองเครื่อง คือเลข 7 กับ 2 และเริ่มหัวเราะอย่างผิดเพี้ยนแล้วเดินจากไปโดยไม่แยแสศพของอุรุชิยามะเลยแม้แต่น้อย

       หลังจากที่ PDA ของอัทซึกิดังขึ้นเตือนว่าจำนวนผู้เล่นเหลือ 8 คน พวกโซวอิจิจึงคิดว่าจะเดินทางไปยังห้องที่เขตห้ามต่อสู้ที่ซั้น 6 ในทันทีเพื่อความปลอดภัย เนื่องด้วยซอฟแวร์ที่พวกเขาเจอและลงไว้ที่เครื่องของนางิสะ จึงทำให้รู้ต่ำแหน่งของห้องแต่ละห้องอย่างชัดเจน พวกเขาจึงคิดว่าน่าจะสามารถตรงไปยังจุดหมายได้ไม่ยากนัก

ทว่าขณะที่เพิ่งขึ้นมาถึงชั้น 5 พวกเขาก็โดนซุ่มยิงโดยเท็ทซึกะ


       แต่โชคดีที่หนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย ทั้งนี้เนื่องจากเท็ทซึกะไม่ถนัดการใช้ปืนไรเฟิลจึงทำให้เขายิงพลาดเป้าไป หลังจากกพวกโซวอิจิหนีไปได้ เขาก็บ่นกับตัวเองว่าการจู่โจมแบบนี้ไม่เหมาะกับตัวเขาเลยแฮะ และก็โยนปืนไรเฟิลทิ้งไป

       หลังจากวิ่งหนีเท็ทซึกะมา พวกโซวอิจิก็ตัดสินใจเข้าไปหลบในห้องที่เป็นเขตห้ามสู้ของชั้น 5 และก็ได้พบกับทาคายามะ


       เมื่อเจรจากัน ทาคายามะก็บอกว่า PDA ของเขาคือ 2 ( 2 : Joker PDA ถูกทำลาย อีกทั้งถ้าหาก PDA เครื่องนี้เข้าใกล้ภายในรัศมี 1 เมตร ความสามารถของ Joker จะไม่สามารถทำงานได้ และกลับเป็นหน้า Joker ) เขาต้องการ Joker จึงขอให้พวกโซวอิจินำ PDA ออกมาให้ดูทั้งหมด แต่ก่อนที่พวกโซวอิจิกำลังจะหยิบ PDA ออกมานั้น พวกเขาก็ได้ล้มลงกับพื้นด้วยแรงระเบิดที่มาจากทางประตูห้อง โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ใกล้ประตูเลยไม่ใครบาดเจ็บ โซวอิจิที่ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทาคายามะจึงบอกว่าน่าจะเป็นระเบิดมือ พวกเขาจึงเริ่มตระหนักได้แล้วว่าห้องที่เขตห้ามสู้ไม่ใช่ที่ปลอดภัยอีกต่อไป ที่ชั้นแรกๆนั้นดูปลอดภัยเพราะว่าอาวุธอะไรยังไม่ค่อยมี แต่ที่ชั้นบนๆแบบนี้มีอาวุธที่สามารถโจมตีจากข้างนอกเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ที่ชั้นบนๆห้องที่เป็นเขตห้ามสู้ที่น่าจะปลอดภัยนั้นกลับกลายเป็นที่ฆ่าตัวตายชัดๆ ตราบใดที่อยู่ในห้องจะโจมตีกลับไปก็ไม่ได้ด้วย

ก๊อง แก๊ง แก๊ง ------

ทันใดนั้นก็มีระเบิดอีกลูกกลิ้งมาในห้อง แต่อัทซึกิหยิบและปาออกไปนอกห้องวได้ทันก่อนที่จะระเบิด


ตัดมาที่เท็ทซึกะ - ขณะที่เขายืนบ่นกับการใช้ระเบิดในที่แคบๆว่าควันมันเยอะ พร้อมสำลักควันเล็กน้อย เขาก็เห็นระเบิดที่ปาเข้าไปกลิ้งออกมาจากห้อง แต่ระเบิดนั้นก็มาไม่ถึงบริเวณที่เขาอยู่ เขาหัวเราะเล็กน้อยก่อนโยนระเบิดลูกที่สามไปยังห้องที่เป็นเขตห้ามสู้ที่พวกโซวอิจิอยู่

กลับมาที่พวกโซวอิจิ - ฮัทซิกิที่โยนระเบิดออกไปนอกห้อง ห่วงคอของเขาก็มีแสงสีแดงขึ้น อัทซึกิจึงตกใจว่าทำไม ทั้งที่เป็นแค่การป้องกันตัวเท่านั้น ทาคายามะจึงคิดได้ว่านี่เป็นช่องว่างของกฏที่เป็นดั่งกับดักลวงให้ตายใจ

"กฏข้อ 7. ในสถานที่ที่ห้ามสู้กัน หากฝ่าฝืนห่วงคอจะทำงาน"
"กฏข้อ 8. ภายใน6 ชั่วโมงแรก ทุกที่จะเป็นสถานที่ที่ห้ามสู้กัน หากฝ่าฝืนห่วงคอจะทำงาน ยกเว้นการปกกันตัวเองอย่างเหมาะสม"


       ตามกฏ ใน 6 ชั่วโมงแรกสามารถป้องกันตัวได้ก็จริง แต่ไม่ได้มีกฏเขียนไว้ว่าในสถานที่ที่ห้ามสู้จะป้องกันตัวเองได้ ฮัทซึกิตั้งสติได้แล้ว เขาจึงมอบ PDA ให้โซวอิจิ ก่อนที่จะลาทุกคนและหยิบปืนสั้นวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ยังไงเขาก็ต้องตายอยู่แล้วจึงอยากที่จะช่วยทุกคน แต่ทันทีที่ทาคายามะกำลังจะตามฮัทซึกิออกไปเพื่อสนับสนุนก็มีระเบิดอีกลูกกลิ้งเข้ามา ทาคายามะ โซวอิจิ เรย์กะ ที่ได้แต่มองลูกระเบิดกลิ้งมานั้น จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้น

"ทุกคน หมอบลง !!"

และโซวอิจิก็ได้เห็นเงาคนสวนเขาไปขณะที่เขาหมอบลง


       แต่ก่อนที่เขาจะเอ่ยชื่อเธอ ทั้งห้องก็ได้มีแสงแวบสว่างขึ้นพร้อมกับเสียงระเบิด ถึงนางิสะจะเอาตัวเข้ารับแรงระเบิดให้ แต่แรงระเบิดนั้นก็คงเยอะอยู่ดี ทำให้ทุกคนหมดสติลง

       อัทซึกิที่วิ่งออกไปก่อน เป็นห่วงกับระเบิดลูกที่ 3 ที่ระเบิดในห้อง แต่เขาก็ยังคงวิ่งต่อไป ควันจากระเบิดลูกที่ 3 ช่วยอำพรางตัวเขาและทำให้ฮัทซึกิพบเท็ทซึกะก่อนที่เท็ทซึกะจะเห็นเขา อัทซึกิยิงเท็ทซึกะโดนเข้า 1 นัด เท็ทซึกะก็ใช้ปืนกลยิงสวนกลับมาโดนอัทซึกิล้มลง แต่ดูเหมือนว่าเท็ทซึกะจะไม่เป็นอะไรมาก


"น่าเสียดายจังนะ คุณลุง อีกนิดเดียวแท้ๆ"
"แต่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ได้ไปพร้อมกันกับพวกเพื่อนๆแล้วล่ะ"


       และเท็ทซึกะก็ปลดสลักระเบิดมือออกกำลังจะปาไปอีกลูก แต่จู่ๆอัทซึกิก็หัวเราะขึ้นและบอกว่าเท็ทซึกะแพ้แล้ว เท็ทซึกะจึงถามว่าใกล้ตายแล้วเพี้ยนไปรึไง ดูยังไงฉันถึงแพ้ไปได้

"...นี่ ไอ้หนุ่ม...แค่กๆ...รู้จัก"ระบบโจมตี smart gun" รึปล่าว...? ฮ่ะๆๆ"

"ว่าไงนะ?"
"งี้นี่เอง !? แกคือคนที่ปาระเบิดกลับมา-----"


       ทันใดนั้นเครื่องยิงปืนที่ยื่นออกมาจากผนังก็เริ่มยิงมาทางฮัทซึกิ เท็ทซึกะที่อยู่ในระยะก็เลยโดนไปด้วย ระเบิดที่อยู่ในมือเท็ทซึกะตกลงลงพื้นและก็ระเบิดตรงนั้นทันที ( smart gun เป็นระบบเดียวกันกับที่ยิงซาคุมิตอนต้นบท )
........................
..................

หลังจากผ่านไปประมาณ 30 นาที โงวดะก็เข้ามาในทีเกิดเหตุ


"ฮัทซึกิซังตายแล้ว เท็ทซึกะคุงก็ตายแล้ว"

       เธอเดินนับศพขณะเข้าใกล้ห้องที่เป็นเขตห้ามสู้ขึ้นเรื่อยๆ ทาคายามะยังหายใจอยู่ แต่บาดแผลขนาดนี้ก็คงช่วยไม่ได้แล้ว และเธอชักปืนมายิงใส่ทาคายามะ

"ทาคายามะก็ตายแล้วอย่างที่คิด"

และเธอก็เดินเข้ามาในห้องที่เป็นเขตห้ามสู้

"อ้าว นางิสะจังก็ตายด้วยงั้นเหรอเนี่ย"
"...เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ ที่ทำให้เด็กคนนี้ยอมตายเพื่อปกป้องคนอื่นแบบนี้..."
"แต่ก็ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยนะ นางิสะจัง ทางฝั่งนู้นคงจะครื้นเครงกันอย่างแน่นอนเลย"
"อ้าว สองคนทางนี้ยังมีชีวิตอยู่นี่นา"
"......ลมหายใจยังมีอยู่ บาดแผลร้ายแรงก็ไม่มี แบบนี้อีกซักพักก็คงตื่นสินะ ค่อยยังชั่ว..."
"คนที่ยังเหลืออยู่ก็มีแค่สองคนนี้กับคารินจัง"
"PDA ของฮัทซึกิซังอยู่ที่มิทสึรุงิซัง(โซวอิจิ) PDA ของนางิสะก็ปลอดภัย..."
"เพราะฉะนั้น เพื่อที่จะให้พวกเขาต่อสู้ก็ต้อง......"
"ทำลาย PDA ของ 2 คนที่อยู่ข้างนอกก็พอสินะ"
"หุๆๆ จะเป็นยังไงต่อไปนะ ฉันเองก็รู้สึกน่าสนุกดีเหมือนกันนะนี่"
"ฉันขอเป็นผู้ชมอยู่ห่างๆก็แล้วกัน ......พยายามเข้านะมิทสึรุงิซัง เรย์กะซัง"

และโงวดะก็เดินออกจากห้องและหายไป

........................
..................

       หลังจากโซวอิจิกับเรย์กะตื่นขึ้นได้ซักพัก พวกเขาก็รวมรวบ PDA ทั้งหมดมา ซึ่งมีทั้งหมด 5 เครื่อง แต่ที่ยังใช้งานได้มีเพียงสองเครื่อง คือเครื่องของ ฮัทซึกิ กับของนางิสะ ( เท็ทซึกะมีสองเครื่อง คาดว่าอีกเครื่องคงเป็นของซาคุมิ ) หลังจากคุยกันพวกเขาจึงตัดสินใจที่จะตามหาอีก 2 คนที่เหลือ (ตอนนี้ผู้เล่นทั้งหมดเหลือ 4 คน) เพื่อที่จะหาทางปลดห่วงคอ เพราะการปลดห่วงคอของเรย์กะจำเป็นต้องทำลาย PDA 5 เครื่อง


       ที่ชั้น 6 พวกเขาได้เจออาวุธสงครามมากมาย อาทิเช่น rocket launcher ระเบิดแก๊สพิษ และอีกมากมาย แต่พวกเขาติดสินใจที่จะไม่ใช้มัน โซวอิจิพยาพยามเก็บเฉพาะสิ่งที่จำเป็นและทิ้งสิ่งที่ไจำเป็น แต่ก็มีสิ่งนึงที่เข้าไม่สามารถทิ้งได้ นั่นคือไม้ปิงปองของเขา ที่เขาได้จากคนสำคัญเป็นของขวัญ( ที่จริงในเรื่องพูดเกริ่นๆถึงหลายทีอยู่เหมือนกัน ว่าโซวอิจิอยู่ชมรมปิงปอง และไม้ปิงปองอันนี้เป็นของสำคัญที่ได้เป็นของขวัญ ช่วงที่เรย์กะเพิ่งไว้ใจโซวอิจิก็มีแอบพูดแซวด้วยว่า "แรกฉันคงกลัวนายจะเอาไม้ปิงปองนั้นตีฉันตายก็ได้ล่ะมั้ง ฮ่ะๆ" ) เรย์กะพูดถามโซวอิจิเกี่ยวกับคนๆนั้นนิดหน่อยและแอบน้อยใจว่าระดับความสำคัญของเธอยังเทียบไม่เท่าไม้ปิงปองอันนั้นเลย แต่โซวอิจิก็ไม่ได้ตอบอะไรมาก

       ขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินไปคุยหาวิธีที่จะเจรจากับอีกสองคนได้อย่างสันติไป จู่ๆก็มีปืนยิงเขามา ซึ่งคนที่ยิงมาก็คือคาริน แต่โชคดีที่เรย์กะเห็นแล้วหลบได้ทัน


คารินหัวเราะแล้วก็บอกว่าเป็นการเอาคืนจากตอนแรกที่ได้เจอกันยังไงละ และก็พูดกับตัวเองว่า

"อีกนิดเดียวแล้ว คาเรน! พอฆ่าพวกนี้เสร็จ พี่ก็จะได้ PDA มา 3 เครื่อง! แล้วพี่ก็จะสามารถกลับไปหาคาเรนได้"

       พวกโซวอิจิพยายามจะเจรจา แต่คารินไม่ฟังอะไรทั้งนั้นและไล่ยิงพวกโซวอิจิอย่างเดียว โซวอิจิสังเกตุได้ว่าเธอดูผิดไปจากตอนแรกที่เจอมาก ราวกับเป็นคนละคน พูดอะไรก็คงไม่ฟัง เลยบอกกับเรย์กะให้ถอยก่อน โซวอิจิจึงปาระเบิดควันไปและหนีออกมา แต่เธอก็ยังตามมาได้ ไม่ว่าทำยังไงก็หนีจากเธอไม่พ้น ทั้งๆที่น่าจะหนีพ้นหลายรอบแล้ว แต่แล้วเธอก็ปรากฎตัวออกมาอีก


       พวกโซวอิจิวิ่งหนีมาเรื่อยๆ จนใกล้จะถึงทางตันแล้ว และก็เริ่มคิดได้ว่าที่คารินรู้ต่ำแหน่งของพวกโซวอิจิคงเป็นเพราะซอฟแวร์บางอย่างแน่นอน คาดว่าคงจับต่ำแหน่งจาก PDA เพราะเมื่อกี้คารินพูดเหมือนรู้ว่าพวกโซวอิจิมี PDA อยู่ 3 เครื่อง
       ทั้งคู่หนีถ่วงเวลามาเรื่อยๆ โซวอิจิคิดว่าไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว เขาจึงตอบคำถามที่เรย์กะเคยถามเขาไว้พร้อมพูดจาหวานๆใส่ และขณะที่ริฝีปากของทั้งคู่กำลังสัมผัสกันนั้น ก็ได้มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด เรย์กะตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น และก็ต้องช็อคเมื่อรู้ว่าโซวอิจิยิงโซ่กุญแจมือขาด


       โซวอิจิจึงอธิบายกับเรย์กะที่กำลังเสียใจอยู่ว่าถ้าติดกันด้วยกุญแจมืออยู่แบบนี้ ยังไงก็ไม่มีทางหนีพ้นแน่ ต้องโดนคารินตามมาฆ่าอย่างแน่นอน แต่ถ้าไม่มีกุญแจมือแล้วทั้งคู่จะสามารถรับมือได้ ห่วงคอของเขา เขาจะหาวิธีปลดมันให้ได้เอง เพราะฉะนั้นขอให้เชื่อใจเขา เรย์กะลังเลนิดหน่อยแต่สุดท้ายก็เชื่อในการตัดสินใจของโซวอิจิ

       คารินที่ตามจุดที่ปรากฎบนแผนที่ใน PDA มาเรื่อยๆ และก็เจอกับระเบิดควันที่พวกโซวอิจิใช้อย่างทุกที คารินคิดในใจว่าเปล่าประโยชน์ ยังไงเดี๋ยวก็ตามทันอยู่ดี แต่จู่ๆเรื่องที่เธอไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น โซวอิจิที่ดักซุ่มอยู่ได้เข้ามาเพื่อจะรวบตัวเธอ


       โซวอิจิกับคารินได้ปลุกปล้ำกันอยู่พักใหญ่พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นหลายนัด ผลสุดท้ายก็คือกระสุนโดนเข้าที่คารินที่จุดสำคัญ ส่วนโซวอิจิโดนกระสุนเฉียดเข้าที่คอถึงจะเป็นปาฏิหาริย์ที่ได้ห่วงคอช่วยไว้ แต่ก็ยังเป็นบาลแผลใหญ่


       หลังจากที่คร่ำครวญถึงน้องสาวซักพักคารินก็สิ้นใจลง เรย์กะที่มาถึงได้ซักพักก็เป็นห่วงแผลของโซวอิจิ แต่แล้วทั้งคู่ก็ตกใจเมื่อห่วงคอของโซวอิจิแตกออก แต่ก็ไม่ใช่เวลามาดีใจ เพราะแผลของโซวอิจิไม่ใช่เล็กๆ


       เรย์กะที่เป็นห่วงโซวอิจิจนร้องไห้ออกมา จากนั้นเรย์กะก็พาโซวอิจิไปที่ห้องพักห้องนึงพร้อมกับปฐมพยาบาลให้


       โดยผู้เล่นที่เหลืออีกคนอยู่ในเขตห้ามต่อสู้และไม่มีวี่แววว่าจะเคลื่อนไหว พวกโซวอิจิจึงสบายใจนิดหน่อย ( ดูจาก PDA ที่เอามาจากคาริน ) แต่บาดแผลของโซวอิจินั้นค่อนข้างรุนแรง ถึงจะปฐมพยาบาลไปแต่ถ้าไม่ไปโรงพยาบาลและรักษาดีๆเขาอาจจะถึงตายได้ แถมเวลาที่เหลืออยู่ก็อีกตั้ง 10 ชั่วโมง แต่โซวอิจิก็ขอให้เรย์กะปลดห่วงคอ
       จากนั้นเรย์ก็ทำเงื่อนไขปลดห่วงคอของตน ก่อนทำลายลังเลอยู่พักนึงเพราะกลัวมี joker อยู่ด้วย PDA ทั้งหมดที่มีตอนนี้คือ 2 3 4 6 7 J K ซึ่งถ้าคิดดีๆ จะรู้ว่า 2 ที่มีอยู่ตอนนี้น่าจะเป็น joker เพราะของทาคายามะที่พังไปแล้วคือ 2 แต่ถ้าทาคายามะโกหกและ 2 อันนี้เป็นของจริง ความสามารถของมันก็จะทำให้ joker กลับมาหน้าปกติ งั้นทำลายอันอื่นที่ไม่ใช่ 2 ก็โอเคแล้ว เพราะในเงื่อนไขให้ทำลายเพียงแค่ 5 เครื่อง เรย์กะจึงสามารถปลดห่วงคอได้ในที่สุด เมื่อโซวอิจิเห็นเรย์กะปลดห่วงคอได้ก็พูดกันเล็กน้อยก่อนที่เขาจะหมดสติไป

-ED-



epilogue

โซวอิจิได้รู้สึกตัวตื่นขึ้นที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งโดยมีเรย์กะอยู่ข้างๆ


       เขาสงสัยว่าเขารอดมาได้ยังไงทั้งที่เหลือเวลาอีกตั้ง 10 ชั่วโมง เขาไม่น่าจะทนบาดแผลได้ เรย์กะก็เลยบอกว่า เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ดูเหมือนว่าหลังจากที่โซวอิจิหมดสติ ซักพักเธอเองก็หมดสติไปเช่นกัน คงถูกให้ดมแก๊สยาสลบหรืออะไรซักอย่าง พอรู้สึกตัวก็อยู่ที่โรงพยาบาลนี้แล้ว
       หลังจากที่ทั้งคู่คุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เรย์กะก็บอกว่าเมื่อกี้โงวดะซังก็อยู่ด้วย ดูเหมือนว่าอีกคนที่เหลือคนสุดท้ายเป็นโงวดะซังแหละ แต่เธอหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ พอไปถามพยาบาลถึงเธอแต่ก็กลับได้รับคำตอบมาว่าไม่มีคนชื่อนี้พักอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ แล้วเรย์กะก็นึกได้ว่าโงวดะฝากข้อความให้มาบอกโซวอิจิเมื่อตื่นด้วยว่า "หนี้ชีวิตเคยโดนช่วยชีวิตไว้ คืนให้แล้วนะ" โซวอิจิก็เลยงงๆ
       แล้วทั้งคู่ก็พลอดรักกันซักพักก่อนที่จะตัดสินใจใช้เงินที่ได้รับมาประมาณ 1,300ล้านเยน ตามหาคนที่ชื่อ คาเรน และช่วยรักษาอาการป่วยของเธอ


และอีกเีืรื่องราวก็ได้จบลง
แต่"เกมส์"ยังคงดำเนินต่อไป...

----------------------------------------------------------------------------------


Comment

      Episode 2 โซวอิจิปลดห่วงได้อย่างปาฏิหาริย์สุดๆ - - และสุดท้ายก็ได้โงวดะช่วย ส่วนตัวไม่ค่อยชอบโงวดะเท่าไร แต่บทนี้ก็ยังดีที่ช่วยโซวอิจินิดนึงตอนท้าย เท็ทซึกะดูเป็นตัวร้ายนะแต่ไม่รู้ทำไมตั้งแต่บทนี้ถึงได้เริ่มชอบเท็ทซึกะขึ้นมา ชอบวิธีพูดมันมั้ง กวนๆดี
      ที่จริงบทนี้เกริ่นถึงคารินค่อนข้างเยอะ แต่ผมตัดไป แล้วก็บทนี้เป็นบทที่พลอดรักกันมากสุดแล้วแหละมั้ง พูดอะไรหวานๆซึงๆกันเยอะมาก



Comment

Comment:

Tweet

เล่นจบไปแล้วล่ะ บทสองนี้ พร้อมกับที่อ่านจบ (เล่นไปอ่านบล็อกไป)

รู้สึกว่าบทนี้จบดีกว่าบทที่แล้วนะ คงเพราะบทซากุมินี่แค่เริ่มต้นอุ่นเครื่อง บทเรย์กะนี่เริ่มหนักขึ้นมาหน่อย

แต่สงสารคารินจัง ดูน่าสงสารสุดแล้ว แต่บทนี้ก็ยังดีกว่าบทที่แล้วตรงที่ได้ออกโรงมากและสุดท้ายพวกโซวอิจิก็ได้ช่วยน้องสาวแทนเธอ

โซวอิจินี่เป็นพวกโชคดีจริงๆล่ะ มีคนคอยช่วยแล้วสุดท้ายก็รอดมาจนจบ แต่ที่จริงคนอื่นอีกหลายคนก็คนดีนะ แต่คงเพราะไม่ใช่พระเอกเลยต้องกลายเป็นผู้เสียสละไป
ค่อนข้างชอบลุงฮัทซึกิ เป็นผู้เสียสละตลอดกาลจริงๆ

เดี๋ยวไปเล่นต่อล่ะ อยากรู้ว่าบทที่เหลือจะลงเอยเช่นไร
และรออ่านบทต่อไปในบล็อกนี้เช่นกัน

#1 By φυβλας on 2010-08-12 21:15